السيد محمد حسين الطهراني

14

نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى)

تذكّر و توجّهى كه شما بدين حقيقت داريد . اين قرآن از جانب پروردگار و خالق جهانيان فروفرستاده شده است . و اگر اين رسول ما محمّد از نزد خودش بعضى از گفتارها را بسازد و بپردازد ، و سپس به ما نسبت دهد ؛ ما وى را با دست قدرت و قهر خودمان در مىگيريم ، و پس از آن البتّه رگ قلب او را كه حياتش بدان بسته است مىبريم . و در اين صورت هيچيك از شما چنان نيروئى را ندارد كه بتواند مانع از اين كار شود و ميان ما و ميان اين عمل حاجز و مانع گردد . و تحقيقا اين قرآن كتاب تذكره و يادآورى است براى پرهيزكاران و متّقيان . و ما تحقيقا نيز مىدانيم كه در ميان شما بعضى هستند كه اين گفتار را تكذيب مىنمايند . و تحقيقا اين قرآن براى كافران و منكرانى كه در اثر كفر و انكار آن را نپذيرفتند و از علوم آن بهرمند نگشته‌اند موجب حسرت است . و تحقيقا اين قرآن حقّى است يقينى كه هيچ شائبهء عدم حقّانيّت و عدم يقين در آن نيست . و بنابراين ، به اسم پروردگارت كه عظيم است ، تسبيح گوى و او را به تقديس و تنزيه ياد كن ! » و از جملهء آيات دالّه بر آنكه قرآن از جانب خداوند است ، آياتيست كه به پيغمبرش سخت مىگيرد ، و شديدا او را مورد بازپرسى و مؤاخذه قرار مىدهد كه براى خوانندهء آن شبهه‌اى نمىماند در اينكه پيامبر ، بنده و عبد رقّ او و تحت اطاعت و تسليم امر و نهى اوست ؛ و او از مقام خود آيات را مىفرستد ، و اين مأمور بايد طبق مأموريّت خود بجاى آورد . و در صورت تخلّف و بر فرض مختصر تمرّدى ، محكوم عذاب اكيد و نقمت شديد اوست . مانند همين آياتى كه اخيرا ذكر شد : وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ - تا آخر آيات . و مانند آيه مباركهء : وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا غَيْرَهُ وَ إِذاً